bir arayüzde az şey olması, tek başına yeterli bir tasarım fikri değil. boş bırakılmış bir ekran da karışık olabilir. sadeliği yalnızca görünen parçaların sayısıyla değil, bu parçaların birbiriyle kurduğu ilişkiyle düşünmek daha anlamlı geliyor.
bir başlık nereye bakacağımızı söyler. bir boşluk iki düşünceyi ayırır. küçük bir bağlantı, bir sonraki adımı işaret eder. aynı sayfada hepsinin eşit sesle konuşması gerekmiyor. tasarım biraz da kimin ne zaman konuşacağına karar vermek.
bu yüzden bir şeyi kaldırmadan önce ne yaptığını sormak iyi bir başlangıç. açıklıyor mu, yönlendiriyor mu, bir karakter katıyor mu? cevabı varsa belki kalmalı. cevabı yoksa yerini boşluğa bırakabilir. boşluk da işin bir parçası olabilir.
telefon ekranı bu kararları yeniden düşünmek için iyi bir yer. geniş bir kompozisyonu küçültmek yerine, aynı fikrin daha dar bir alanda nasıl anlatılacağını arayabiliriz. başlığın ritmi, metnin sırası ve dokunulacak alanlar yeniden ele alınabilir.
buradaki amaç herkese benzeyen sakin bir yüzey yapmak değil. bir işin kendine ait sesini, gereksiz ağırlık taşımadan duyurmak. bazen bunun için büyük bir kelime yeter. bazen de küçük bir ayrıntının tam doğru yerde durması.