bir fikir, ilk anlatıldığında tamamlanmış olmak zorunda değil. bir cümle, küçük bir rahatsızlık, henüz adı konmamış bir ihtiyaç olabilir. başlamak için bütün cevapları bilmek gerekmiyor. bazen önce doğru sorunun etrafında biraz dolaşmak gerekiyor.
bu ne işe yarayacak? kim kullanacak? kullanınca ne değişecek? bu soruların cevapları bir sunum hazırlamak için değil, işin yönünü bulmak için değerli. fikrin kapsamı, adı ve ilk biçimi de bu konuşmanın içinden çıkabilir.
burada aceleyle özellik listesi yapmak yerine, fikrin en küçük anlaşılır hâlini aramak daha ilginç geliyor. bir sayfa mı gerekiyor, birkaç ekran mı, yoksa önce yalnızca bir çizim mi? doğru başlangıç her zaman büyük bir ürün olmak zorunda değil.
birlikte netleştirmek, her konuda hemen anlaşmak demek de değil. hangi parçanın gerekli olduğunu, hangisinin bekleyebileceğini konuşabilmek demek. bazı soruları açık bırakmak da bu çalışmanın parçası.
tasarım ve kod, bu ilk konuşmanın devamı olabilir. bir düşünceyi görünür kılar, üzerine yeniden konuşulacak bir şey verirler. ilk prototipin amacı fikri kusursuz göstermekten önce, onu biraz daha anlaşılır yapmak olabilir.
başlangıç için küçük bir ölçü: ortaya çıkan şeyi tek bir cümlede anlatabiliyor muyuz?